คุณคิดว่าชีวิตของคุณคืออะไร
คุณเกิดมาทำไม
และความหวังสูงสุดในชีวิตของคุณ...คุณจะไปถึงหรือไม่

นี่เป็นคำถามที่ดีที่คุณควรจะถามตัวเอง ถ้าหากคุณตอบว่าชีวิตของคุณเป็นสิ่งที่พัฒนาได้ล่ะก็ คุณสามารถที่จะพัฒนาชีวิตของคุณได้ในทุกหน้าที่ค่ะ
เพราะสิ่งสูงสุดของคุณก็คือ เมื่อใดก็ตามที่คุณทำหน้าที่ใดหน้าที่หนึ่งแล้วคุณไม่ทุกข์ในขณะที่ทำหน้าที่นั้นอยู่ ก็เท่ากับคุณถึงเป้าหมายในชีวิตแล้ว

ขอให้คุณมีความสุขกับการทำหน้าที่ทุก ๆ หน้าที่ อย่างคนที่ยกจิตวิญญาณของตัวเองให้สูงขึ้น มีความสุขในขณะที่ทำหน้าที่ ตระหนักรู้ว่าอะไรควร อะไรไม่ควรในหน้าที่นั้น แล้วรักษาใจของเราอย่าให้…
เกลียด!
โกรธ!
โลภ!
หลง!
หรือลังเลสงสัย!
ในขณะที่ทำหน้าที่
นั่นก็ถึงเป้าหมายแห่งการทำหน้าที่แล้ว
การที่คุณสับสนว้าวุ่นใจ อาจเป็นเพราะคุณคาดหวังมากเกินไปก็เป็นได้ คุณทำเหตุแค่เพียงนิดเดียว! แต่หวังผลมากมาย! เหมือนลงทุนน้อย แต่หวังผลอันเลิศ จึงทำให้คุณสับสน...และพานคิดว่าไม่มีเป้าหมายของชีวิต
ขอให้คุณตั้งสติให้ดี!
และดำรงชีวิตของคุณอย่างคนที่จะพัฒนาปัญญาของคุณในขณะที่ทำหน้าที่ ทำกายให้แข็งแรง แล้วใจของคุณเจริญ เพราะจิตรู้ ตื่น และเบิกบาน เป้าหมายสูงสุดที่มนุษย์ควรจะไปถึง คือการดำรงชีวิตอย่างคนที่จะไม่ทุกข์และช่วยให้คนอื่นเป็นสุขด้วย และมนุษย์ทุกคนสามารถที่จะทำสิ่งนั้นได้
เราท่านทุกคนล้วนมีเมล็ดพันธุ์ในใจซึ่งเป็นเมล็ดพันธุ์แห่งโพธิ
ขอให้คุณรดน้ำพรวนดินเมล็ดพันธุ์แห่งโพธินี้นะคะ และต้นไม้แห่งโพธินี้จะให้ร่มเงาแก่ชีวิตของคุณ
และนี่คือเป้าหมายแห่งชีวิตค่ะ